'Milieuridders opgeofferd vanwege machtsstrijd'
Uitgegeven op zaterdag 08 april 2006 om 12:05:01
(Novum) - Llink heeft het programma 'De milieuridders' van de buis gehaald om de positie van de directie te redden. Dat zegt programmamaker Paul Jan van de Wint zaterdag. Directeur Anna Visser hing ontslag boven het hoofd. Donderdag was de laatste aflevering van het televisieprogramma.
Visser zou te horen hebben gekregen: "Of jij gaat weg, of de Milieuridders gaan weg." Visser haalde de programmamakers Van de Wint en Rob Muntz vorig jaar binnen bij de omroep. Vissers problemen binnen het bedrijf hebben het duo nooit beïnvloed. "Wij maken gewoon wat we willen maken, ook als iemands positie ter discussie komt te staan", zegt Van de Wint.
Muntz vertelt dat Visser enthousiast was over hun programma, waarin de milieuproblematiek op een ludieke manier aan de kaak werd gesteld. "Van haar en haar vriendinnen kregen wij een sms'je dat zij in hun broek hadden gepist van het lachen."
Beide tv-rebellen zijn onzeker over hun toekomst. "De spoeling wordt wel erg dun in omroepland", zegt Van de Wint. Waarschijnlijk gaan zij zich meer richten op het internet, maar concrete plannen zijn er nog niet.
Eerder werden Muntz en Van de Wint aan de kant gezet bij de VPRO. In 2000 mocht het duo niet meer meewerken aan het programma 'Waskracht!', nadat Muntz verkleed als Hitler Weense joden had achtervolgd. Later maakte het duo bij de RVU het veelbesproken 'God bestaat niet', een kritische serie over godsdienst. Ook toen werden de televisiemakers volgens het duo door hun opdrachtgever aan de kant gezet.
Visser en Llink waren niet bereikbaar voor commentaar.
[Copyright 2006, Novum]
Llink speelt op safe
Volkskrantmagazine 8 april 2006
Van de directeur van omroep Llink Anna Visser en haar vriendinnen kregen ze naar eigen zeggen juichende sms-jes na de uitzendingen: ‘We hebben in onze broek gepist van het lachen.’ Maar het mocht niet baten zegt Paul Jan van de Wint. ‘Anna Visser zit overspannen thuis te huilen. Ze is weggetreiterd door de dierenvrienden van Llink. Ze hebben haar kapotgemaakt. Ze kon ons niet meer in het nieuwe uitzendschema laten opnemen.’
Na de VPRO, AT5 en de RVU zijn Paul Jan van de Wint en Rob Muntz nu door omroep Llink aan de kant gezet. Hun programma Milieuridders beleefde vorige week met een compilatie van hoogtepunten zijn laatste aflevering. Zoals in het verleden vaker het geval boterde het niet tussen de programmaleiding en de eigenzinnige makers. ‘Van de Wint: ‘Een naar commercieel mannetje dat van MTV afkomstig was werd opeens als programmaleider ingezet. Omdat hij alleen maar onzin uitkraamde lieten we hem niet meer in ons pand toe. Hij leek niet meer dan een vazal van de dierenvrienden boven hem.’
Waarom komen de Milieuridders niet meer terug? Zelf houden ze het erop dat Llink op safe wil spelen en zich naar de Hilversumse mores schikt: geen spraakmakende televisie meer, maar ‘middle of the road-programma’s met types als Bas Westerweel.’ De ‘vazal’, André Freyssen, zit onbereikbaar in Balie. Maar Llink-woordvoerder Yvonne Gispen zit wel paraat voor een antwoord. ‘We willen voor een iets breder publiek gaan programmeren? Nee, dat is niet braver, maar wel toegankelijker. Ja, de netcoördinatoren willen het ook. In september komen we waarschijnlijk met twee nieuwe titels.’
Geen ruimte meer voor provocatie
Albert Kok, Algemeen Dagblad 6 april 2006
Amsterdam
Ze bliezen Schiphol-directeur Gerlach Cerfontaine ’s nachts uit zijn bed met vliegtuiglawaai uit een geluidsinstallatie van 3000 watt. Ze gingen met een opgetuigde bosneger bij minister Veerman langs om tegen de illegale houtkap te protesteren. En ze gingen op bezoek bij Fuck for Forest, een alternatieve pornosite waarbij sterren uit deze branche zich inzetten voor behoud van het tropisch regenwoud.
Op Nederland 3, trekt omroep Llink met De Milieuridders gemiddeld 280.000 kijkers. Niet gek voor een wekelijks programma op dat tijdstip. Toch verdwijnen Rob Muntz en Paul Jan de Wint na vanavond van het scherm. Nadat het roemruchte duo eerder bij de VPRO (Waskracht) en de RVU (God bestaat niet) overbodig was verklaard, raken beide heren ook bij Llink buiten beeld.
Bij Llink kan veel, zo lijkt het, maar die schijn is tot op zekere hoogte bedrieglijk. ,,Bij Llink heeft de dierenmaffia ons de das omgedaan,’’
vermoedt Muntz. ,,Die lui zijn zo verschrikkelijk streng in de leer; als je hen niet heel stipt bedient, vliegen ze in de gordijnen. In een aflevering over dierenmishandeling in het circus hadden wij een lama in zijn gezicht gespuugd. Kregen we te horen dat dat niet mag: gekooide dieren spugen. Zo humorloos allemaal.’’
Het publiek wordt in het publieke bestel volgens Muntz en Van de Wint in toenemende mate geleid door ‘ambtenaren zonder visie’. ,,Er heerst in Hilversum een enorme angst voor de controverse. De tijd dat je mensen mocht prikkelen met provocerende programma’s is voorbij.’’ Van de Wint trekt het in een breder verband en wijst op de invloed van premier Balkenende: ,,Die dwangmatige neiging tot zelfcensuur is overgewaaid vanuit politiek Den Haag.
Het is het resultaat van drie jaar lang eenzijdig hameren op normen en waarden.’’
Muntz: ,,Eigenzinnige programmamakers lopen allemaal weg. Ze gaan een boekkie schrijven of op internet pielen. De omroepen grijpen intussen terug op mediafossielen als Mies Bouwman, Catherine Keyl en Sonja Barend.’’ Van de
Wint: ,,Met als gevolg dat avontuurlijke kijkers afhaken. En dat de televisie achterblijft met kijkers die ze in Hilversum eigenlijk niet willen hebben: bejaarden en bedlegerigen.’’
Betekent dit dat de zelfverklaarde milieuridders op zoek gaan naar ander werk? ,,Nog niet,’’ bezweert Van de Wint. ,,We geven nog niet op. Pas als geen van onze ideeën over twee jaar een kans heeft gekregen, ga ik tweedehands auto’s verkopen.’’ Muntz: ,,Maar wat er ook gebeurt - wij blijven onze eigen koers varen; wij maken geen programma’s op bestelling. Eenheidsworst is er al genoeg’’
De milieuridders. Nederland 3, 19.50 uur.
Belminuut
tekst Carel Helder Vara Gids
Exit 'De Milieuridders' van Paul Jan van de Wint en Rob Muntz. LLiNK besloot er na dit seizoen al een punt achter te zetten.
Paul Jan. Wat nu weer?
Treurig, niet? Hoewel we goed scoorden. En de meeste reacties losmaakten. En een optie op nog 13 afleveringen hadden. Maar goed. Er is nog een geringe kans dat we in januari alsnog door kunnen gaan, al geloof ik er eigenlijk niet in.
Wie besliste dit?
De omroep in samenspraak met de netmanagers. En bij LliNK heeft de ledenraad nogal wat te zeggen, de achterban zogezegd.
Hoe gaat zoiets? Dan moet je bij de baas komen...
Nou, nee. We hebben op een gegeven moment zelf duidelijkheid gevraagd. Die is uiteindelijk gegeven, zij het zonder motivatie. Ze zeggen ook dat het niet aan ons ligt.
Wou de achterban niet kijken?
Weet ik niet. Het kan zijn dat ze moeite met het programma hadden, hoewel we echt wel hebben geprobeerd er een leuk en langlopend iets van te maken dat niet heel veel mensen tegen de borst stuit. LLiNK heeft 50.000 leden en wij hadden laatst 280.000 kijkers. Dat was toch niet gek.
En nu? De WW in?
Dat kan niet, want we zijn zelfstandig ondernemer. Gewoon doorgaan en nieuwe formats ontwikkelen, er zit niks anders op. Misschien iets sympathieks met dieren dan maar. Haha! Dat zal wel beter aanslaan.
Kun je niet een eigen omroepje beginnen?
Misschien ooit op het internet. Iedereen is bezig om zoiets voor elkaar te krijgen, maar lukken doet het nog niet erg. Ook commercieel is het nog niet haalbaar, trouwens.
Wat een gelazer.
Ach, we komen er wel weer overheen. Misschien kun je bij de Vara een goed woordje voor ons doen.
www.mileuridders.tv en www.muntzvandewint.com.
Milieudefensie magazine - Annemarie Opmeer
Milieuridders verslagen
De Milieuridders, het best bekeken programma van Llink, keert in september niet meer terug. Het contract voor 26 afleveringen, dat Muntz en Van de Wint hadden, wordt niet verlengd. De Milieuridders zelf begrijpen niet waarom. “Wij hebben aan de verwachtingen voldaan, maar misschien passen we niet in het nieuwe Nederland
De Milieuridders moeten stoppen
Gepubliceerd op dinsdag 28 maart 2006
HILVERSUM (ANP) - Het Llink-programma 'De Milieuridders' krijgt komend najaar geen vervolg. Dat meldden programmamakers
De Milieuridders is een consumentenprogramma voor dier, natuur en milieu. Muntz en Van de Wint vormen met hun kenmerkende manier van interviewen de rode draad van de uitzending. Naast het nieuwe bestel vermoedt Van de Wint dat ook de interne strijd binnen Llink ervoor heeft gezorgd dat het programma geen vervolg krijgt.
LLiNKe idealisten
Volkskrantmagazine 4-2-2006
De soap rond ‘de kleinste omroep met de grootste idealen’ duurt onverminderd voort. Buitenproducent Paul Jan van de Wint, verantwoordelijk voor Milieuridders, schetst de stand van zaken.‘Directeur Anna Visser van Llink zit thuis en mag het gebouw niet in. Na een machtsovername heeft Koen Alewijnse van de Boomerang-kaarten en Call TV het overgenomen en blijft de teruggetreden voorzitter Niko Koffeman wél aan als adviseur. De strenge dierenvrienden hebben het voor het zeggen. Maar wij hebben nog niets van hen vernomen. Een bestuurslid zei ooit dat hij nooit met een vrouw zou kunnen zijn die geen vegetariër is, anders zou hij “een mond kussen waar het bloed van de bio-industrie uitdruipt.‒
Intussen lijkt zich een kongsie tussen politiek en media te voltrekken. De SP en de Partij van de Dieren zouden in de aanloop naar de verkiezingen weleens verzekerd kunnen zijn van een eigen medium. Elsevier-columnist Syp Wynia voorspelde deze ontwikkeling al eind augustus in zijn blad onder de kop: ‘Linke idealisten.’ De Nieuwe Omroep had de dierenbeschermers en dierenactivisten van Nútopia nodig om voldoende leden te hebben om als omroep te worden toegelaten. SP-kamerlid Krista van Velzen en SP-oprichter Tiny Kox zitten in het bestuur van Llink. Wynia zegt geen oordeel te willen vellen. ‘Ik breng de beweging in kaart, maar het is soms verbijsterend te zien hoe de werkelijkheid de sterkste fantasie overtreft.’
Het Groene Gevaar
Dierenactivisten houden meer van dieren dan van Jezus. Zelfs als ze gelovig zijn. Idealisme en geloof gaan hand in hand. Veel mensen hebben het nodig om ergens in te geloven. In een god of in een betere wereld. Ze willen ook graag wat met hun geloof doen. Actief worden of activist. Als je activist wordt ligt fanatisme op de loer. Je geloof kan zelfs transformeren tot het hoogste doel, mits je over de juiste chemische samenstelling en een bepaalde mate van agressie beschikt. De weg naar het terrorisme ligt open. Als je in Allah gelooft heb je het over het algemeen niet zo op dieren, maar met andere geloven gaat doorgeschoten dierenliefde prima samen. Het is zelfs een goed alternatief voor het uiteenvallende westerse geloof in de schepping. Het dierenactivisme lijkt dan ook een grote aantrekkingskracht uit te oefenen op de idealistische gelovige westerse mens die zover van de natuur af is komen te staan dat zij de natuur en het gegeven van eten en gegeten worden verwerpen. Ze houden zoveel van dieren dat ze hen rechten willen geven in de mensenwereld, geen vlees meer eten of zelfs helemaal geen dierlijke producten meer gebruiken. Ook meten zij de goedheid van hun medemens af aan hoe zij met dieren omgaan. Zo worden bijvoorbeeld jagers al niet meer als normale mensen gezien, maar als zieke sadistische fascistoïde wezens. Geen beesten, want dat zijn dieren. In hun kinderlijke Bambi universum is de enige goede jager een dode jager. Het is een kleine stap om ook vleesetende mensen en zelfs vleesetende dieren af te wijzen en te zien als verdorven schepsels. Het wereldbeeld van de idealist is gesloten en er is geen plaats voor twijfel. Het moet bijna orgastisch en verslavend zijn om zo overtuigd met het ‘goede’ bezig te zijn. Het is ook een beproefd model voor het voeren van oorlogen of aanslagen. Het doel heiligt de middelen. Het doel is hoog en de vijand geen mens (of dier). Op deze manier wordt het mogelijk om de vijand zonder pardon om zeep te helpen. Met de moord in koelen bloede op Pim Fortuyn, door onze beroemdste en meest gedreven dierenactivist Folkert van der G, hebben we al een voorproefje gehad van waar kille dierenliefde toe kan leiden. Als het akkefietje met de islam enigszins is weggeëbd staat de volgende groep overtuigde gelovigen al klaar om het stokje over te nemen. Hierbij vergeleken zal het klassieke islamitische terrorisme alweer als kinderspel worden afgedaan. In tegenstelling tot de islam, wat toch een zooitje ongeregeld blijft, zijn de dierenactivisten zich aan het organiseren en verenigen. Losse plukjes gesubsidieerde cellen klonteren samen. Ze hebben al een politieke partij die veel sympathie wekt. Wie is er tenslotte vóór dierenleed? Deze partij, over de ruggen van de dieren, vormt een alternatief voor de teleurgestelde zwevende kiezer of voor mensen die voor de gein een protest stem uitbrengen. Er kan echter geen dier gekozen worden. Alleen mensen die voor de dieren denken en voor de dieren denken op te komen. Binnenkort hebben ze er ook een omroep bij. Zij bereiden op dit moment een coup voor om met een handjevol gelijkgestemden de gehele omroep LLiNK naar hun hand te zetten. Het is voor hen erg belangrijk dat de zogenaamde journalistieke onafhankelijkheid direct wordt afgeschaft. De omroep dient uitsluitend de goede boodschap te verbreiden en uit te dragen. Zij zullen de spreekbuis van alle dierenorganisaties en de partij worden. Net als bij de EO, of de eerste de beste sekte, dien je als medewerker vegetariër te worden en je te conformeren aan het geloof van de omroep. Vlees noch vis in de kantine, geen grappen en zeker geen arme onschuldig gekooide dieren beledigen. Deze mensen zullen hun macht nietsontziend gebruiken om een mentaliteitsverandering te forceren. Als die mentaliteitsverandering niet goedschiks bereikt kan worden zullen zij het recht van de dieren in eigen hand nemen. De strijd zal lang en bitter worden omdat er buiten het westen nog niemand over dierenrechten nagedacht heeft. Ik verwacht slapende cellen van dierenterroristen in China waar men over het algemeen niet zo diervriendelijk is. De Chinezen zullen niet begrijpen waar al dat geweld nou ineens vandaan komt. Iedereen zal op z’n hoede zijn en niemand zal meer een huisdier durven te nemen voor z’n eigen geluk. Er zal een speciale dieren politie in het leven worden geroepen die er streng op zal toezien hoe er met dieren omgesprongen wordt. Er zullen heftige discussies losbranden om insecten dezelfde rechten te geven als zoogdieren. Kinderen zullen worden ingezet om hun ouders aan te geven en op het doodschieten van een mus zal de doodstraf komen te staan. Natuurlijk zal deze groep ook weer uiteenvallen. Ze zullen vastlopen in hun ideologie. Het zal behoorlijk onleefbaar worden met al die dieren die rechten hebben. In India wordt alleen voor koeien een uitzondering gemaakt, maar hier zullen volgens goed democratisch gebruik alle dieren dezelfde rechten krijgen. De uiterste consequentie zal zijn dat wij ook weer als dieren moeten leven om niet in te hoeven grijpen in het leven van de andere dieren. Dit zou ook meteen goed voor het milieu zijn zodat er twee vliegen in één klap geslagen kunnen worden. We zouden weer leren genieten van eerlijk kuilvoer en een schone drinkwaterplaats onder de blote sterrenhemel.
- - - -
Paul Jan van de Wint www.muntzvandewint.com kerstnummer 2005 - Propria Cures
Milieuridders
Wim de Jong
Een 'dierenactivist' die luistert naar de naam 'De Roeger' heeft enige afleveringen terug de opnamestudio van Milieuridders (Llink) aan diggelen geslagen. Handigheidje van de makers, Rob Muntz en Paul Jan van de Wint, om een oplossing te vinden voor het probleem dat de leiding van de nieuwe omroep niet langer gecharmeerd was van de gekozen aanpak. Tegelijk moest de in scène gezette actie van De Roeger natuurlijk impliciet aan de orde stellen wat er binnen de club van Llink zelf aan de hand zou zijn: de poging tot een 'coup' van de Nutopia-factie (lees: 'de' dierenbeschermers) teneinde de macht bij het nog wankele Llink definitief in handen te krijgen.
Voor kijkers leverde de eind vorig jaar met veel geweld en 'bloed' in beeld gebrachte actie van De Roeger een paar kleine, optische veranderingen op. Milieuridders is in zijn opzet nu geen persiflage meer op RTL Boulevard. Waarmee ook Georgina Verbaan en 'Anna', het stereotiepe rondborstige, domme meisje dat alleen maar hoefde te lachen achter de presentatie-desk, van het toneel zijn verdwenen. Want net even te seksistisch, vonden de opdrachtgevers van Muntz en Van de Wint. Blijven in het programma zo'n beetje over: 'De Broertjes', die in Milieuridders verslag doen van de allerkleinste milieuschandaaltjes en van dierenrechten-kwesties met een hoog lulligheidsgehalte. Plus de al net zo kolderiek bedoelde reportages van Muntz, zoals donderdag rond zijn bezoek aan een hengelsportbeurs.
Los van het feit of de achterban (en de beoogde rest van Nederland 3) de vette ironie van Milieuridders kan waarderen, blijft vooral de vraag wat deze er nou precies in moet terugzien van zijn zwaarbevochten ideaal om de wereld via de tv langs praktische weg te kunnen verbeteren. Muntz en Van de Wint maken immers niet alleen karikaturen van de 'onwetenden' die voor de goede zaak zouden moeten worden gewonnen, maar ook van bijna elk onderwerp dat ze daarvoor in hun programma in de strijd brengen. Het tegenovergestelde van 'averechts' is nog even 'aveLlinks'.
Copyright: de Volkskrant 20/01/’05
Het milieu
ANNEMIEK VERBEEK
Elsevier-journalist en verklaard luis in de pels van de milieu- en dierenbeweging Simon Rozendaal kwam gisterenavond een blijde boodschap verkondigen. Premier Balkenende kan tevreden zijn. Het valt allemaal reuze mee met dat milieuprobleem, verklaarde Rozendaal tegenover 'milieuridders' Rob Muntz en Paul Jan van de Wint. ''Het is nog nooit zo schoon geweest in Nederland.''
Rozendaal is teleurgesteld in de milieubeweging. Zo veel werd al snel duidelijk. Als jonge hond was hij nog lid van Milieudefensie, maar de schellen vielen hem van de ogen toen hij eind jaren tachtig in Oost-Europa échte vervuiling zag. ''En dan zeuren we hier over de korenwolf. Ze liegen en bedriegen, alleen maar om ons angstige burgers het geld uit de zak te kloppen.''
Broeikaseffect?
''Voordat het broeikaseffect was uitgevonden, zat het KNMI in een armoedig hutje. Nu bewoont het een paleis.''
Klimaatverandering?
''Menselijke hoogmoed. Alsof wij belangrijk genoeg zijn om zoiets complex te veroorzaken.''
Kyoto?
''Geldverspilling.''
Kernenergie?
''Helemaal vóór.''
Interessanter werd het aan het eind van de avond, toen de psyche van de dierenactivist aan een analyse werd onderworpen. Muntz vertelt het waargebeurde verhaal van 'het meisje met de kat'. Het meisje worstelde als overtuigd vegetariër elke avond met haar principes als ze een blik kattenvoer opende. Een duivels dilemma, waar de heren op het podium en in de zaal overigens smakelijk om konden lachen.
Het was tijd om naar het Bal der Geweigerden te gaan. Daar werden Muntz en van de Wint eigenlijk al ruim een uur eerder verwacht om de boel aan elkaar te praten.
© Het Parool, 15-03-2006
Circusmeisje Natasha Gerson
VERA SPAANS
Ze ging op haar veertiende van school en reisde zes jaar met een circus mee. Naast haar werk als spreekstalmeester en messenwerpobject schreef Natasha Gerson (36) over het milieu en de krakerswereld. Sinds kort werkt ze mee aan het televisieprogramma Milieuridders van Rob Muntz en Paul Jan van de Wint.
''Dus je kunt heel goed stilstaan,'' stelt Van de Wint vast in een vol Parooltheater. ''Hoe kom je erbij om zes jaar lang op te trekken met idioten?'' Van het circus naar dierenrechten is een kleine stap. ''Ik vind het bijzonder hoeveel clubjes zich bezighouden met de rechten van circusdieren,'' zegt Gerson. ''De arbeiders en meereizende kinderen interesseren niemand iets.'' Sterker nog: ''Er zijn meer mensen die zich druk maken om circusdieren dan er dieren in het circus werken.''
Ze reageert geïrriteerd wanneer Muntz 'Nederlands bekendste dierenactivist', Volkert van der G., te berde brengt. Gerson sprak hem in 1997, toen ze zich bezighield met de varkenspest. ''Ik geloofde, en dat doe ik nog steeds, dat de epidemie een complot was van de overheid om de intensieve varkenshouderij de wereld uit te helpen.'' Ze vertelt dat zes weken voor de uitbraak aan de universiteit van Nijmegen een doortimmerd model over de varkenspest werd gepresenteerd. Het rampenscenario lag klaar, toch werd later beweerd dat niemand wist hoe de pest kon zijn uitgebroken, of hoe deze een halt kon worden toegeroepen. Ook Volkert vond de theorie plausibel, zegt Gerson, maar ze geeft toe: ''Ik heb het nooit hard kunnen krijgen.''
Muntz en Van de Wint doen van alles, behalve het gesprek leiden. Muntz haalt bier en pleegt een fictief telefoontje. Van de Wint roept af en toe iets over blindengeleidehonden die toch ook slaaf van de mens zijn. Twee vrouwen op de eerste rij mengen zich actief in de discussie. De rest van het theater wordt gevuld door de dertigersclub Leukemensenlerenkennen.nl. Na de pauze is de helft van hen de kroeg in gedoken.
Dat is jammer, want Gerson heeft een boel te vertellen. Over het Wereld Natuur Fonds, dat zich inzet om 'oernatuur' terug te brengen in Nederland. Dat oerpaarden soms grazen boven versgestorte giftige bagger interesseert hen niet, zegt Gerson, want het fonds houdt zich bezig met natuur, en niet met het milieu. ''Een medewerker zei: 'We bouwen de parken van Nederstad'.''
Maar eigenlijk is het publiek alleen geïnteresseerd in Gerson als circusmeisje. Aan het einde wordt in het wilde weg gefilosofeerd over burgerlijke ongehoorzaamheid, of hoe je de wereld kunt verbeteren. Gerson vindt het aanmatigend om anderen te vertellen hoe zij dat moeten doen, zegt ze. Van de Wint sluit af: ''Geef toe, van messenwerpobject tot onderzoeksjournalist is een lange weg.''
© Het Parool, 01-12-2005
FHM
November 2005
Wat is het vuigste onrecht dat werd gemeld op de sympathieke Milieuridders Kliklijn? We hebben hele bruikbare tips binnen gehad. Enkele letterlijke teksten die binnen zijn gekomen op de kliklijn: “Ik wil dat jullie naar de familie Koedijk gaan in Friesland, want het is daar een rotzooi, de buren zien het niet meer zitten, het is een bende en een die lui moeten worden aangepakt want die kerel is zo lui als dikke stront, dus pak aan die hapâ€. Nu zijn wij de lulligste niet en daar langs geweest. Wat blijkt, het zijn 2 hele lieve oude mensjes (80 plus), die in de tuin weliswaar een autokerkhof hebben staan met lekkende olie, maar helemaal niet lui zijn, want de man en die vrouw lopen nog steeds een krantenwijk. Een andere melding die wij kregen van een mevrouw was dat er 8 illegale chinezen in de Kootwijkstraat in Den Haag zitten, ze had daar enorm last van. “Een soort rattenplaag, al 8 jaar lang, en wij betalen belasting, ze werken op Scheveningen in strandtenten, en wij werken ons eigen rot en er wordt niets aan gedaan, dank u†sprak ze in op onze kliklijn. (Bel nu 010-2882299 voor je eigen tips) Wij zijn even gaan kijken, er woonden inderdaad chinezen, alleen deed er een zeer nette jongen open die ABN Nederlands sprak, maar op de vraag of hij even zijn paspoort wilde pakken smeet hij de deur dicht en nam via het raam het hazenpad. Dus we zijn er nog niet helemaal uit of deze dame in kwestie gelijk had… Alleen begrijpen we zelf ook niet helemaal wat dit nou precies met milieu natuur en dieren te maken heeft… Die zwaarden zien er vervaarlijk uit, maar slaan ze een deuk in een pakje boter? Een pakje boter? Man, ze slaan alles aan gort, iedereen die maar een vinger durft uit te steken naar onschuldige dieren, de boel loopt te vervuilen of takjes afbreekt van onschuldige bomen en planten krijgt met ons en de Rijdende Roeger te maken. Als pandaberen te weinig fut hebben om zich voort te planten, verdienen ze het dan nog wel om te overleven? Hoho, Niet ieder dier neukt zo veel als de konijnen die dit blaadje zitten te lezen, maar ook zij zullen eens tot de conclusie komen dat sex niet alles zaligmakend is, kauw eens op een bamboo stengel, dat schijnt geest verruimend te zijn, kijk maar naar die Panda’s, ze lopen altijd met een grote grijns op hun gezicht. Scheid je je afval? En zo ja, hoe doe je dat met gebruikte condooms? Ja, ik scheid mijn afval, pissen doe ik tegen een boom en poepen in een gat in de grond. Ik doe ook aan recycling, gebruikte condooms gaan altijd minimaal 4 keer mee, ik gooi ze pas weg als het zaadreservoir echt helemaal vol is. Van de Wint scheid zijn afval niet omdat het toch allemaal weer samen komt. De verbrandingsovens moeten draaien anders zijn ze te duur Het broeikasaffect levert meer dagen zon en dus opwaaiende zomerjurkjes op. Wat is daar ook alweer mis mee? Dat al die co2, aanslag geeft op de bibs en dus de slip. Samen met Paul jan van de Wint strijd je nu al meer dan tien jaar tegen Het Kwaad: van politieke jandoedels en godsdienstwaanzinnigen tot Willibrord Frequin. Heeft dat enige zin gehad? Tuurlijk, Willy is van het toneel verdwenen en God laat zich ook niet meer zien. Ben je een beetje trots op je billen? Als ik ze zou hebben wel, maar de meisjes zijn er tuk op. Heb je wel eens gevoeld hoe zacht zeehondenbont is? Nee, maar als het goed is gaan we volgend jaar mee met de zeehondenjacht. Heeft een van de honden die je wilde bevrijden je wel eens aangevallen? Ik bevrijd geen honden, ik haat ze. Van de Wint daarin tegen wil graag een hondenfokkerij beginnen voor de export naar China en de bevoorrading van alle restaurants in Nederland. Ik geloof dat het een ST Bernardsfokkerij wordt, lekker veel vlees en van de vacht gaan wij jassen maken. Heeft de milieubeweging lekkerder vrouwen dan de vervuilers? Ja, want ze scheren hun benen niet, en dat kriebelt zo lekker tijdens het vrijen, plus dat ze macrobiologisch eten, dus minder uit hun mond rieken. Wat betreft uiterlijk ben je bij de milieubeweging ook beter af, ze hebben allemaal rood lang haar en daar ben ik gek op. Alleen wel jammer dat ze altijd zo raar daaps gaan dansen als je met ze uit gaat.
Voor/tegen
AD 29/10/’05 Eefje Oomen,
redactie parlement en samenleving =============== ,,Doodsbedreigingen zijn voor ons niks nieuws. Die krijgen we eigenlijk al, sinds we samen programma’s maken. Onze manier van werken heeft ons ook wel eens onze baan gekost. De uitzending over Haider in Oostenrijk bijvoorbeeld (waarin Rob Muntz als Hitler rondliep, red.) betekende het einde van ons contract met de VPRO. Het programma paste niet binnen dat politiek-correcte bolwerk, en ook politiek-correcten kunnen behoorlijk bekrompen en star zijn. Toch is er wel echt iets veranderd sinds de moord op Theo van Gogh. We merken het ook bij andere tv-makers: er kan gewoon minder. Cabaretiers als Raoul Heertje en Jan Jaap van der Wal zeggen eerlijk dat ze bepaalde grappen maar niet meer maken. Je mag blijkbaar niet meer alles weglachen. Er wórdt in Nederland ook minder gelachen, sinds de moord. Wij voelen het ook als een omslag. Om te beginnen nemen we de doodsbedreigingen nu wel serieus, waar we ze vroeger terzijde schoven. We móeten ze wel serieus nemen. Er Ãs uiteindelijk echt iemand vermoord om wat hij zei. En Van Gogh is de eerste niet. Ook de moord op Fortuyn was een teken aan de wand. Maar die gebeurtenis heeft toch minder impact gehad; achteraf gezien. De moord op Fortuyn is misschien makkelijker als incident te zien. Een daad door één extremist, een dierenactivist. Achter Mohammed B., de moordenaar van Van Gogh, gaat een hele fundamentalistische groep schuil. Bij het maken van het programma ’God bestaat niet’, dat ook een reactie is op de moord op Van Gogh, zijn we voorzichtiger geweest. Vanwege die algehele maatschappelijke ’gevoeligheid’ hebben we bepaalde ideeën niet uitgevoerd. Welke? Ja, dat zeggen we natuurlijk niet. Dan hadden we het wel uitgezonden. Maar de boze reacties -en doodsbedreigingen- stroomden toch binnen. Dat geeft aan dat we het goed hebben aangevoeld. Dit is blijkbaar de grens. Meer kan en mag niet, op dit moment. We leven in een heel conservatief tijdperk. In de jaren zestig, zeventig kon aanzienlijk meer. In die periode had zo’n programma als ’God bestaat niet’ veel harder gekund. Het is verschrikkelijk dat we nu ook een premier hebben die bijdraagt aan dit enge klimaat. Zo’n Balkenende die ook wil dat we ons maar niet meer uitspreken over bepaalde zaken, er geen grappen meer over maken. Over het koningshuis bijvoorbeeld. Brrr. En dat allemaal onder het motto van normen en waarden.''
Bont
PAUL VUGTS Bont. En dan vooral het handmatig nekken van chinchilla's, het levend villen dan wel elektrocuteren van pelsdieren: Rob Muntz en Paul Jan van de Wint hadden gisteren in het Parooltheater een onderwerp bij de kop waarmee je alle kanten uit kon. Hun tv-serie De Milieuridders, waarin het zelfverklaarde 'omstreden duo' op de bekende 'luchtige manier misstanden aan de kaak stelt', staat komende vrijdag geheel in het teken van de bontmode, en de ethische kwesties daaromtrent. De bezoekers van het theatertje keken alvast naar de uitzending. Daarin deed een notabene vegetarische styliste van bontcouturier Frans Molenaar uit de doeken dat er zo'n dertig bevers in een mantel gaan; en dat dat niet zo'n ramp is mits ze een beetje netjes verwerkt zijn. Daarna volgden de beelden van een man die doodgemoedereerd de eerder genoemde chinchilla's de nek om zat te draaien, om ze vervolgens met een soepele polsbeweging op de vloer te zwieren - waar ze bleven stuiptrekken. Tijd voor de diepgaande levensvragen, die ook wel wat verder mochten gaan dan bont alleen. Hoe ver moet dierenliefde gaan? Mag je een vleesetende plant doodtrappen? Slaat het ergens op om als vegetariër katten te houden, carnivoren immers? Zijn veganisten fanaten? Waarom zou je bijvoorbeeld geen honing mogen eten: een bij vindt het toch leuk honing te maken; waarom ben je anders een bij? Een dame in de zaal gaf nog een heel andere zwier aan de kwestie: hebben dieren soms meer rechten dan mensen, aangezien je wel je hond kun laten inslapen maar niet je terminale vriendin? Goed, het was een fijn samenzijn.
© Het Parool, 27-10-2005
Een beter milieu begint bij ons
Vara Gids (7 oktober) - Cindy Hoetmer
Robbie Muntz en Paul Jan van de Wint gaan als de Milieuridders aan de slag voor Llink, de nieuwe omroep voor natuur en milieu, mondiale verhoudingen, mensen- en dierenrechten. Muntz: Voor de nieuwe omroep Llink doen we een programma over dieren en milieu. De doelgroep is de zelfbewust participerende idealistische hondenliefhebber. Ja, we hadden altijd al wat met dieren. Paul Jan is gek op dieren. Ik vind dieren stom. Maar je moet zaken en privé gescheiden kunnen houden. Mensen houden meer van dieren dan van Jezus, daar zijn we wel achter. Paul Jan gaat elke week knuffelen met een dier. vd Wint: Voor konijnen ben ik allergisch voor de rest kan ik ze allemaal hebben. Muntz: Maar het gaat heel slecht met de wereld en daar gaan wij verandering in brengen. Hoe? Een beter milieu begint bij ons. vd Wint: We gaan niet alleen klagen maar ook oplossingen zoeken. Het gaat niet alleen om de mentaliteitsverandering maar ook om de waarheid. We willen weten hoe het echt zit met het broeikaseffect. Is er wat aan doen of niet? Muntz: Gaat olie echt op? vd Wint: Het zijn typisch van die onderwerpen waar iedereen je van alles wil laten geloven. Milieuorganisaties doen alsof het einde van de wereld nabij is terwijl de bedrijven zeggen dat het meevalt zodat ze kunnen doorgaan waarmee ze bezig zijn. Muntz: Wij presenteren het programma vanuit de studio. Die is al klaar. (laat een foto zien van een RTL Boulevard-achtig décor in groentinten.) Paul Jan is de aankeiler en ik weet alles. Paul Jan is dus de Daphne Bunskoek en ik de Albert Verlinde. Eerst wilden we een soort ballenbak waar we dan elke week een ander dier uit zouden trekken maar dat scheen toch niet zo leuk te zijn voor die dieren. vd Wint: Wij zitten samen achter ons deskje. Mijn neefjes, Gijs en Ruud van de Wint (bekend van het feestprogramma ‘De broertjes’ red.) gaan op pad. Muntz: Ze zijn nu ouder dus bewuster. Dat uitgaan hebben ze achter zich gelaten. Vd Wint: Gisterenmiddag waren ze bijvoorbeeld op een zandplaat. Daar kwam zomaar een zeehond aangeschoven. Dat vonden ze ontroerend. vd Wint: Hoewel de eerste uitzending volgende week de lucht in gaat hebben we nog nagenoeg niets; alleen het decor en outfits. Muntz: wij dragen Hawaii shirts en de broertjes pakken van kunstbont met dierenprint. Wel hebben we natuurlijk wat onderwerpen op stapel liggen. vd Wint: Ja? Muntz: Stierenvechten. vd Wint: Dat gaan we dan op onze eigen manier aanpakken. Door het te vergelijken met vrouwenbesnijdenis bijvoorbeeld. In hoeverre moet je respect hebben voor andermans cultuur? Of afval scheiden met de Tokkies. Of we laten een filmpje zien waarin honden in China levend worden gevild. En we hebben een stelling van de week: moeten eendagskuikens verhakseld of vergast worden. Daar kunnen kijkers op stemmen. Muntz: Die haantjes zijn echt niet te vreten. We moeten ons nog een beetje verdiepen in het milieu. De achterban van milieuorganisaties geven ons tips. Nee, ze zijn niet onverdeeld blij met de keuze voor ons. Met angst en beven zien ze het tegemoet. vd Wint: Maar ze begrijpen wel dat je niet ver komt door met een serieus vingertje te wijzen. Muntz: Je moet het met een lach en een traan brengen. Vd Wint: Dus ze geven ons het voordeel van de twijfel omdat wij het milieu weer op de kaart kunnen zetten. Behalve bij de partij voor de dieren leeft het ook niet meer bij de politieke partijen. Groen Links doet er ook geen reet meer aan. Maar als over dertig jaar de zeespiegel is gestegen en onze energievoorraden zijn op hebben we toch een probleem. Muntz (neemt nog een hapje van zijn saté): Nee, we zijn niet vegetarisch. Wel zijn we bijvoorbeeld gestopt met melk drinken, er zit namelijk een vingerhoedje pus in elke twee liter. vd Wint: Sinds ik het weet proef ik het ook. Het komt door uierontsteking. Er was een melkveehouder die zei dat je het niet proeft omdat het is gepasturiseerd. Die wilden we wel in het programma, maar hij mocht niet van zijn broer. Vanwege onze reputatie. Wilden we eens hoor en wederhoor toepassen... Kijk, we zijn altijd al serieus geweest. Niet politiek correct maar wel serieus. Normen en waarden, godsdienst. We doen het alleen op onze eigen manier. Luchtig dan komt het des te harder aan. De grootste idealisten bij de kleinste omroep. Dat zijn wij.
Kuikens en vervuilers niet veilig voor Milieuridders
Gooi- en Eemlander AMSTERDAM -
Nu vrijdag de nieuwe omroep LLink begint met het programma 'De Milieuridders' staat het privéleven van programmamakers Rob Muntz en Paul Jan van de Wint op een laag pitje. Ze werken tot diep in de nacht en thuis zien ze de kinderen alleen tijdens het ontbijt. In hun Amsterdamse kantoor, het clubhuis genoemd, staat zelfs een veldbedje waar teamleden kunnen pitten als ze dat willen. Binnen is de sfeer humoristisch. De montage van de filmpjes is kennelijk dolle pret voor het tv-duo, want overdag neemt Muntz steeds gierend van de lach de telefoon op. 's Avonds tegen tienen is er tijd voor een biertje in een naburig café en vertelt Muntz: ,,Sinds in juni het contract met LLink rond was, hebben we 24 uur per dag gewerkt. Dat is nodig, want er staan 26 afleveringen gepland en daarvoor zijn we het wiel aan het uitvinden. Inmiddels is er een kantoor en een team van tien man, terwijl we vroeger een duo waren en alles zelf deden: filmen, montage, make up, teksten, onderwerpen, noem maar op. Het harde werken is wel leuk, want het voelt niet als werken.'' 'De Milieuridders' bestaat uit een stuk of zeven vaste rubrieken, die aan elkaar worden gepraat in een magazineachtige setting. Muntz: ,,De officiële titel van ons programma heet 'De milieuridders presenteren Bio Boulevard'. Een soort RTL Boulevard, maar dan over natuur, milieu en dieren. En op onze eigen manier gemaakt. Afgelopen weekeinde was ik bijvoorbeeld bij de veiling van de olifanten van Prins Bernhard, waar ik heb meegeboden op de paraplubak in de vorm van een olifantenpoot en portretten heb gemaakt van de overige veilingbezoekers.'' De eerste rubriek 'Zinloos gemeld' biedt volgens Van de Wint plaats aan ,,trieste berichten waarvan het geen zin heeft om ze te melden, maar we melden ze toch omdat het zo erg is. Smeltende ijskappen bijvoorbeeld. De permafrost op Siberië die verdwijnt." Maar voor een omroep die zich inzet voor natuur en milieu is dat is toch juist heel zinvol om te melden? Welnee, roept het tv-duo in koor: ,,Het gebeurt gewoon en niemand doet er wat aan!'' De rubriek 'Vox Populi' belooft hilarisch te worden. Daarin worden vragen op straat gesteld en dan zo cryptisch mogelijk. Op de vraag 'hoelang nog?' reageren mensen uiteenlopend. De één denkt meteen aan zijn parkeermeter of denkt aan zijn volgende wc-bezoek, de ander wijdt uit over zijn krakkemikkige fiets. De 'Kliklijn' is een rubriek waar kijkers en luisteraars al volop gebruik van maken. Diverse mensen hebben al gebeld en gemaild om grote en kleine schandalen te melden. 'De Milieuridders' gaan vervolgens verhaal halen bij de daders. Zo zijn ze al op zoek geweest naar illegale Chinezen en bezochten ze een ouder echtpaar dat in de achtertuin een autokerkhof heeft. Van de Wint: ,,Dit echtpaar won onze sympathie, want de mensen bleken heel aardig en vertelden dat ze de krant rondbrengen. We hebben ze vervolgens uitgeroepen tot burger van de week. We nemen het dus niet bij voorbaat op voor de bellende klagers.'' De neefjes van Paul Jan van de Wint, Ruud en Gijs van de Wint, verzorgen de rubriek 'De Broertjes'. Hierin doen ze parttime goede dingen voor het milieu. Met de nadruk op parttime, zegt neef Paul Jan van de Wint. ,,Zakelijk komen ze op voor het milieu. Privé rijden ze in een benzineslurpende Cadillac en een Chevrolet. Vrijdag stellen ze zich eerst voor aan de kijkers om de mensen bang te maken, dat ze echt komen om misstanden aan de orde te stellen." Voor 'De Roeger' moeten we helemaal uitkijken. Van de Wint: ,,Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roeger. Die roegt iedereen in mekaar als je iets verkeerd doet, als je bontjassen draagt of je vis niet op tijd te eten geeft. We hebben nog overwogen om hem 'De rijdende roeger te noemen, maar rijden doet 'ie niet. Hij staat plotseling achter je. Nee, de roeger is geen typetje van ons, wij blijven gewoon achter ons deskje in de studio van AT5 om gasten te ontvangen.'' Anne van Zweden, dochter van de beroemde dirigent en Gijs' vriendin, presenteert daar ondertussen keiharde feiten over moeder aarde in de rubriek 'Planeet deze week'. Muntz en Van de Wint blijven omstreden op televisie. Eerder werd Muntz door de VPRO afgeserveerd nadat hij als Hitler door Wenen paradeerde. Onlangs nog zorgde hun RVU-programma 'God bestaat niet' voor opschudding. Van de Wint: ,,Of ons nieuwe programma net zo omstreden wordt, weet ik echt niet. Wij kennen de grenzen nauwelijks. Meestal weet ik van de prins geen kwaad.'' Zeker omstreden wordt de eerste 'Stelling van de week'. Die luidt komende week 'Moeten we eendagskuikens verhakselen of vergassen?' De programmamakers zeggen dat maar weinig mensen weten dat er per jaar zestig miljoen mannelijke kuikens worden gedood. Muntz is begaan met het lot van de kuikens en heeft er daarom een paar gekocht voor vijftig cent per stuk en naar het vogelasiel gebracht, waarna kijkers ze straks kunnen adopteren. Maar één van de kuikens is helaas afhankelijk van de uitslag van de internetpoll: vergassen of verhakselen. 'Milieuridder' Muntz kondigt alvast aan dat hij in de tweede aflevering dit kuikentje zal doden, op de wijze die de stemmende kijkers zullen aangeven.
Dierenleed en Milieuridders
CORRIE VERKERK
Het was een drukke, levendige en bovenal ook rumoerige opening van het nieuwe seizoen, gisteravond in het Parool Theater. Over dieren, milieu en natuur ging het, én over nieuwe programma van het duo Rob Muntz en Paul Jan van de Wint: De Milieuridders. Een ongetwijfeld weer spraakmakend tv-avontuur, waarin het ridderduo ten strijde trekt tegen onrecht en (milieu)schandalen. Gisteren schoven bij hen aan tafel Sjoerd van de Wouw, ecoloog en verbonden aan Wakker Dier, en Elena Simons. De laatste hield zich, zo probeerde ze haar publiek uit te leggen, bezig met het stimuleren van 'duurzaam consumeren op een leuke manier'. En dat vooral met vrouwen tussen de zestien en 35 jaar.Hip en jong dus. ''En waar veel jonge vrouwen zijn, daar komen de jonge mannen vanzelf.'' Commercieel mooi gedacht maar, zo wilde de zaal graag weten, wat deed 'wereldverbeteraar' Simons zoal in de praktijk om het milieu er beter op te maken? Voor zeshonderd euro per maand een goedwillende vastgoedhandelaar tips geven over een milieuvriendelijker energiebeleid bij nieuwe woningprojecten bijvoorbeeld. ''Voor zéshonderd euro?'' klonk het wat schamper uit het publiek? ''How sweet to be an idiot.'' Haar pleidooi dat ook dieren recht hebben op seks vond een gewilliger oor. Want die beestjes in de bio-industrie mogen toch, voordat ze zo'n treurige dood sterven, ook wel eens aan hun trekken komen? Simons: ''Waren jullie toen je jong was nooit bang om te sterven voordat je ooit seks had gehad? Wie steekt de vinger op?'' Oké, interviewer Muntz wilde er wel voor uitkomen, maar voor de rest bleef het eventjes rustig in het theater. Duidelijk was wel dat het onderwerp dieren en dierenleed tot heftige emoties leidde. Hoever mochten we gaan in het 'vermenselijken' van het dier?, vroeg Van de Wint zich af. Had een vlieg ook gevoelens en mocht je een vis op het droge laten spartelen? Het leed der vissen mocht zeker niet onbesproken blijven, aldus Van de Wouw. Maar er waren prioriteiten. ''Laten we eerst eens beginnen met iets te doen aan het lot van 20 miljoen varkens. Aan die vissen zijn we de komende vijftig jaar nog niet toe.'' ''Dieren zijn er om opgegeten te worden,'' aldus een bezoeker, die als een van de weinigen het recht der carnivoor verdedigde. ''Een zelfgeschoten Bambi is heel lekker.'' En bij het verhaal over doorgefokte kippen wier borsten, vanwege zo'n lekker kipfiletje, met opzet zo werden 'opgepompt' tot ze voorover kukelden, klonk het ietwat provocerend: ''Als het goeie filet is heb ik daar geen moeite mee.'' Het regende gisteravond variaties op het thema. Ineens hadden we het over 'pus in melk'. Getver. Maar de waarheid mocht niet verzwegen worden. Bijna alle koeien, legde Van de Wouw uit, hebben een uierontsteking en dat ontstekingsvocht wordt via de melk afgevoerd: een half vingerhoedje per liter. Drink smakelijk. ''Ach, als ik er maar niet dood aan ga,''meende een bezoekster. En gelukkig, het vingerhoedje pus bleek niet schadelijk. En dat er door het voedsel van varkens (dikwijls supermarktvoedsel dat over de datum is) één procent plastic bleek te zitten? Dezelfde dame: ''Zolang er nog heel veel ergere dingen in de wereld gebeuren, kan ik me daar niet al te druk om maken.'' Al stond voor bijna iedereen - van aanwezige vegetariër tot vleesliefhebber - wel voorop dat 'geen enkel dier onnodig mag lijden'. Kortom, het was een leerzaam avondje. Ooit geweten dat koeienscheten zo'n verderfelijke invloed op het broeikaseffect hebben dat men in Japan overwoog om daar belasting over te heffen? Nou dan.
© Het Parool, 06-09-2005
Omstreden troetelduo trekt de milieuput open
Rotterdams Dagblad 27-07-‘05
Het is een opmerkelijke keuze van Anna Visser om het omstreden duo Paul Jan van de Wint (42) en Rob Muntz (41) te vragen het televisieprogramma ’De Milieuridders’ te maken. "Wat omstreden was, is vermoord," stelt Rob Muntz. "De televisiewereld zoekt naar Pietje Bell-achtige types. Maar Bart de Graaff is niet meer, Ischa Meijer en Theo van Gogh evenmin. En Pieter Storms en Willebrord Frequin zijn van de buis af. Wij zijn de enig overgebleven. We zijn een soort omstreden troetelduo. Zonder gekheid: we zijn wie we zijn. Anderen plakken daar een label op." Van onbesproken gedrag zijn Paul Jan van de Wint en Rob Muntz allerminst. Bij de VPRO werden ze op een zijspoor gezet nadat Muntz als Hitler orthodoxe joden in Wenen leek te hebben belaagd. Braver zijn ze niet door dit voorval geworden. Het controversiële RVU-programma ’God bestaat niet’ leidde opnieuw tot opschudding. Talloze boze emails van gekwetste gelovigen en Tweede Kamervragen van de SGP over zoveel zondigheid op de televisie. ’De Milieuridders’ zal niet minder shockerend zijn, voorspellen ze. Het programma ’De Milieuridders’, dat vanaf 7 oktober iedere vrijdagavond zal worden uitgezonden, wordt een RTL Boulevardachtig magazine over natuur en milieu. Paul Jan van de Wint kruipt in de huid van een nonchalante presentator en Rob Muntz verschijnt aan tafel als een ’roddeltante’ à la Albert Verlinde. "Hij is voor de prietpraat," pest Paul Jan zijn makker. Muntz ontfermt zich over de kliklijn. Kijkers kunnen (anoniem) bellen als hun buurman lege batterijen in de groencontainer dumpt of ruwe olie in de sloot giet. Overtreders gaan niet langer vrijuit: de bewuste buurman krijgt keihard een foutsticker op zijn deur geplakt. Een wisselende studiogast vult de milieuridders waar nodig aan. ,,Die studiogast kan iedereen zijn. Georgina Verbaan bijvoorbeeld, haar borsten zijn tenslotte puur natuur,’’ gekscheert Rob Muntz. ,,We zullen alleen niet snel iemand uit de politiek uitnodigen. Met een Partij voor de Dieren of GroenLinks hebben we niet zoveel. Het is zó dom om het natuur en milieu op te hangen aan één politieke stroming.’’ Twee milieudetectives, de neefjes van Van de Wint, gaan iedere week op veldonderzoek. De ene keer voeren ze actie met Greenpeace, een volgende keer doen ze een eierentest. "Dat er scharreleieren op de verpakking staat, is nog geen garantie dat de eieren niet uit een legbatterij komen." Anna van Zweden, dochter van de beroemde dirigent, presenteert tenslotte ’Planeet deze week’. Geen astrologie, maar keiharde feiten over moeder aarde.
Ganzenlever
Respect moeten we afschaffen, zei Van de Wint nog niet zo lang geleden in een interview. Maar hoe zit het dan met respect voor het milieu? "Die uitspraak heb ik gedaan in een andere context. Ik heb er een bloedhekel aan als mensen respect opeisen. Het woord respect wordt misbruikt door fundamentalisten. De natuur eist geen respect op, de natuur verdient respect. Als je de natuur niet respecteert, verdwijnt uiteindelijk de mensheid." Principieel zijn beide heren niet. In niets, dus zullen ze om deze reden ook geen vlees weigeren. "Ik leef wel bewust", benadrukt Van de Wint. "Ik ben niet materialistisch, ik verbruik niet veel. Ik rook niet, ik drink bijna geen alcohol en ik eet geen junkfood." Muntz is wat minder kieskeurig. Hij zal zich tijdens één van de 26 afleveringen volproppen met ganzenlever. "Terwijl ik in de studio van foie gras zit te smullen, draaien we een filmpje over hoe eenden en ganzen op wrede wijze worden vetgemest. Afhankelijk van mijn bui neem ik na afloop nog een hap of begin ik spontaan te kotsen. We laten de kijker graag in verwarring achter." "In ’De Milieuridders’ zullen we op een luchtige, haast onverschillige wijze misstanden aan de kaak stellen. Maar we zullen niet met het opgeheven vingertje wijzen of gaan lobbyen voor een goed doel. Mensen die bont willen dragen, leggen wij geen strobreed in de weg." Het uitdelen van foutstickers komt echter vrij moraliserend over. "Die foutstickers zijn een parodie op de reinigingsdienst in Den Haag. Daar krijgen de mensen een foutsticker als ze hun vuilnis een dag te vroeg op straat zetten. Het lijkt ons niet helemaal dé manier om het milieubewustzijn te stimuleren. Je moet de vuilniszak openrijten en over de huiskamer van de overtreder uitstrooien .... Pas dan heb je effect." Van de Wint schept er een sardonisch genoegen in om je op het verkeerde been te zetten. Spraakmakend beloven Muntz en Van de Wint ook dit keer weer te zijn. "Mensen houden nog meer van dieren dan van Jezus, dus ik verwacht veel respons." Als milieuridders in kaki jagershemden mikken ze niet alleen op hoge kijkcijfers maar ook op veel schnabbels. "Word ik gevraagd als dagvoorzitter op een congres van walvisjagers à vijfduizend euro omdat ze toevallig hebben gehoord dat ik bepaalde zaken leuk aan elkaar kan praten", fantaseert Muntz. Het duo verbaast zich over hoe bruut er in de wereld met de natuur en dieren wordt omgesprongen. "In het verre oosten worden honden en katten levend gevild. Van hun huiden wordt speelgoed gemaakt. Ik zag net nog een filmpje waar twee tijgers onder toeziend oog van vele joelende Chinezen hun tanden zetten in een levend biggetje. Walgelijk, zulk volksvermaak. In Nederland worden varkens onverdoofd gecastreerd. Een verdoving kost maar liefst 1,35 euro. Voor dat geld kun je als boer ook een biertje kopen!" Ook zijn de Nederlandse consumenten er niet van doordrongen wat ze dagelijks tot zich nemen. "In een liter melk zit eenderde van een vingerhoedje aan pus. Het percentage koeien met ontstoken uiers is dermate groot, dat onze melk vol etter zit. Ronduit stuitend. Ik was altijd een groot liefhebber maar sinds ik dit weet, smaakt de melk me een stuk minder", ervaart Van de Wint. Hoewel ’De Milieuridders’ een programma met een vette knipoog is, is de ondertoon bloedserieus en wordt de verstrekte informatie met cijfers onderbouwd. "We roepen niet zomaar wat." Ø info× www.muntzvandewint.com
Rob Muntz (rechts) en Paul Jan van de Wint schokken al tien jaar de natie met programma’s als De Rijdende Hufter en God Bestaat Niet. Vanaf 7 oktober zijn de controversiële televisiemakers op Nederland 3 te zien met een nieuw programma over natuur, milieu en dieren: Milieuridders. Wat moeten we ons bij Milieuridders voorstellen? In het harnas de polder in om padden te helpen oversteken? Muntz: “Het wordt een soort RTL Boulevard, maar dan over natuur, milieu en dieren. Vanuit een studiosetting scha- kelen we vlot over van zeehondenjacht naar broeikaseffect. De toon is luchtig. We willen zeker niet alleen negatief nieuws brengen.†Van de Wint: “Rob is Albert, ik ben Beau. We hebben het huisdier van de week en de opsteker van de week. Een fraaie blondine gaat in de rubriek De Planeet Vandaag de diepte in, terwijl je verwacht dat ze het over mode of nagellak gaat hebben. We hebben bovendien een kliklijn ingesteld. We sturen de Broertjes als een soort milieudetectives op de verklikkers af. In een ander onderdeel proberen we de mentaliteit van de milieuactivist bloot te leggen.†Muntz: “Ideeën genoeg. Wat dacht je van Seks voor dieren? Dieren in de bio-industrie hebben namelijk geen seks, dat wist je toch? Gaan we iets mee doen. Misschien dieren de mogelijkheid bieden om eens fijn van bil te gaan. Of in supermarkten karbonades beplakken met schreeuwende stickers: dit is maagdelijk vlees!†Van de Wint: “We denken er ook sterk over om een waterkrachtcentrale te kopen in Polen en onze eigen groene stroom te gaan verkopen. Er liggen al leuke opties. Het prijskaartje valt mee: voor 60.000 euro koop je al een puike centrale inclusief personeel. Heb je geen omkijken naar. Behalve dan dat je de plaatselijke penoze moet afkopen om in alle rust stroom te kunnen opwekken.†Klinkt haast zoetsappig in vergelijking met jullie eerdere beeldbuisavonturen. Muntz: “Klopt. We hebben spijt van al die hufterige televisie die we vroeger gemaakt hebben. Dit is ons goedmakertje naar het grote publiek. Maar even serieus: we blijven natuurlijk gewoon onszelf. Dat weet LLiNK de Nieuwe Omroep ook. Uit marktonderzoek bleek echter dat we onder potentiële kijkertjes toch best gewenst waren.†Van de Wint: “Het is ook niet zo dat we de controverse bewust opzoeken. We weten gewoon niet hoe het hoort. En we zwepen elkaar op. De som der delen is erger dan de delen afzonderlijk. Dat levert steevast een verontrustend resultaat op. We zitten nog met een dilemma. Stel je voor: de hele uitzending lopen er een paar haantjes over onze desk. Onze kijkers mogen stemmen. Worden ze aan het eind van de uitzending vergast of verhakseld? Moeten we dat laten zien of op het moment suprème op zwart gaan? Ik weet het niet. We kunnen wel wat advies gebruiken. Wat denk jij ervan?â€
Meer informatie op www.muntzvandewint.com tekst Hans Hulst foto Wim van Gelderen
Met dank aan de Hortus Botanicus te Amsterdam Terra 9 • jaargang 1 • nummer 6 • september 2005
Ze willen allebei het omroepbestel veranderen. Robbie Muntz met provocatieve programma’s, Anna Visser als directeur van De Nieuwe Omroep Nutopia.
Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad voor er eindelijk een afspraak was.
Robbie Muntz was zo druk bezig met zijn nieuwe programma dat hij weinig tijd had om Amsterdam te verlaten en Anna Visser, woonachtig in Rotterdam, zag onmogelijk kans om naar Amsterdam te komen. Maar ze wilden elkaar wel graag ontmoeten, dus na eindeloos telefoon- en e-mailverkeer werd uiteindelijk een compromis gesloten. Ironisch genoeg in het hol van de leeuw: Hilversum, waar Anna geregeld moet vergaderen en Robbie ook nog wel eens rondwandelt. Gebroederlijk zitten ze in de kantine van het VPRO-gebouw in het Mediapark. Ze zijn net op de foto gegaan en Robbie verteld over de fotosessie die ze net hebben gehad.
BLVD: “Ben jij veel met je uiterlijk bezig?â€
Muntz: “Dat niet, maar een foto moet wel kloppen. Ze hebben voor het NRC eens een foto van mij en mijn compagnon Paul Jan van de Wint gemaakt, waar we achterlijk op stonden. Het was ergens buiten en we hadden twee bezemstelen in ons hand, het sloeg helemaal nergens op. Maar die foto kom je jaren later nog in bladen tegen. Dat wil ik niet meer. Tegenwoordig zorg ik ervoor dat ik het zelf in de hand heb.â€
BLVD: “Ben jij je ook bewust van hoe je wordt geportretteerd, Anna?â€
Visser: “Dat valt wel mee. Ik heb een ongelooflijke hekel aan op de foto gaan. Ik vind het veel gedoe. Visagie en dat soort toestanden. En eigenlijk vind ik het een beetje eng. Maar ik doe het wel. Kort geleden heb ik uitgebreid geposeerd voor een zakenblad.â€
BLVD: “Waarom heb je dat toch gedaan?â€
Visser: “Het leek me geestig, vooral omdat De Nieuwe Omroep vaak wordt gezien als heel links. Iemand omschreef ons laatst zelfs als een Volkert van de G.-omroep. Dus vond ik het wel humor om in een rechts blaadje te gaan staan.â€
Muntz: “Dat is wel humor, ja. Zijn jullie echt links?â€
Visser: â€Dat valt wel mee. Je krijgt al gauw dat stempel als je programma’s wilt maken over onderwerpen als milieu of ontwikkelingshulp. En dat is wel wat we gaan doen natuurlijk.â€
Muntz: â€Jij bent daar toch de baas geworden omdat je zulke goede vriendjes met Aad van den Heuvel bent?â€
Visser: “Wat? Nee hoor, zo zat het helemaal niet. Ik ben er ook niet bijgekomen omdat ik een achtergrond heb in ontwikkelingswerk. Ik heb gewoon de toneelschool gedaan en daarna ben ik programmamaker geworden. Aad van de Heuvel heeft De Nieuwe Omroep
Mede opgezet omdat hij een omroep wilde die programma’s maakte die echt ergens over gingen, over de wereldproblematiek zeg maar, programma’s die er toe deden, vaak met een idealistische signatuur. Maar Aad ging uiteindelijk weg en toen was er geen directeur meer. Ik was sinds 2001 hoofdredacteur internet en toen De Nieuwe Omroep weer leden moest werven en een nieuwe aanvraag bij de staatssecretaris mocht indienen ben ik directeur en hoofdredacteur geworden.â€
BLVD: †Vond je het niet eng om in de voetsporen te treden van Van den Heuvel?â€
Visser: “Nee hoor, maar ik ben een beetje bang dat mensen een verkeerd beeld hebben van wat wij gaan doen. Een deel van onze leden is misschien vrij serieus, maar ik wil absoluut geen zware programma’s brengen. Ik vind juist dat je moeilijke onderwerpen in humor moet verpakken.â€
BLVD: “Hoe dan?â€
Visser: “Wat Ali G. doet, vind ik geweldig. Hij stelt rare vragen aan mensen en weet ze daardoor echt van hun stuk te brengen. Ook films als Super Size Me, een documentaire waarin de maker een maand lang alleen maar McDonald’s eten de gevolgen voor zijn gewicht in kaart brengt, passen heel goed bij ons. Het is op een luchtige manier gegaan, maar intussen wordt wel het reilen en zeilen van de fastfood-industrie aan de kaak gesteld.â€
BLVD: â€Heb jij iets met dat ideologische van De Nieuwe Omroep, Robbie?â€
Muntz: “Zeker, meer nog dan men waarschijnlijk van me zal verwachten. Ik doe misschien wel provocerend en er mag om me gelachen worden, maar ik wil wel degelijk iets zeggen met mijn programma’s. Ik wil het alleen niet op een conventionele manier doen.â€
BLVD: “Noem eens een maatschappelijk betrokken programma dat je hebt gemaakt?â€
Muntz: “ WE heb eens een aflevering gewijd aan jagen in Afrika. Daarvoor ben ik een weekend als jager meegegaan met een stel mensen die op een landgoed op wilde dieren gingen schieten. Die dieren waren trouwens gewoon gekocht door de eigenaar van het landgoed, dus het sloeg helemaal nergens op. Ga je jagen op een buffel die gisteren gewoon nog te koop werd aangeboden op de markt... Maar goed, je kunt daarover natuurlijk een bloedserieus programma maken waarin je zegt hoe schandalig het allemaal is, maar dat wil ik niet, dat raakt niemand. Als ik met die mensen mee ga doen, denken de kijkers pas echt: ‘Wat is dit walgelijk.’.â€
BLVD: “Participerende journalistiek?â€
Muntz: “Zoiets ja, maar wel met een vette knipoog. Aan het eind van het programma zie je een giraf en hoor je mij zeggen dat ik giraffen echt belachelijke, vervelende, nare beesten vind. Vervolgens hoor je mij schieten en gaat het beeld op zwart. Even later sta ik in beeld met naast me een opgezet giraffenhoofd en is het dus net alsof ik dat beest echt heb doodgeschoten. (plotseling uitroepend) Wat een reacties we daar niet op hebben gehad! We kregen én de jagersbond achter me aan, die het een schande vonden dat ik jagers zo had neergezet. Ô